هر صبح به امید روزی پرتلاش بر می خیزی و گام در مسیر خدمت رسانی و تلاش می نهی.

تو خود خوب میدانی که چه گره های بزرگی از مشکلات مردم با دست و قلم تو باز می شود.

ثانیه ها، دقیقه  می شوند و دقیقه ها، ساعت. تا آن همگام که صدای اذان تو را به خود می آورد.

اصلا متوجه نمی شوی که چگونه گذشت. روز به نیمه رسیده و تو روز خود را با خدمت  به خلق گذرانده ای.

مهیای نماز می شوی با قلبی آرام و خرسند از یاری رساندن به هموطنت.

 

بدان دعای خیر او پشتوانه توست، ای کارمند

بازدید: 3148

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دو × 2 =